13 april - Paige acrobatische badder manieren

Vanmorgen op tijd even naar beneden, Paige onder de arm, ze moest naar buiten. Buitengekomen waren ze bij de buren aan timmeren dat was toch wel eng. Het gevolg was dat ze een kwartier op dr kont bij de achterdeur gezeten heeft. Na een kwartier heb ik het opgegeven en Paige weer binnengelaten, zo lang ze timmeren zal ze toch niets doen. Wie weet had ik de hele meute mee moeten nemen om te plassen. Bovengekomen ging ze lekker even languit bij Kalin liggen, neusje van Kalin poetsen. En Kalin poetste het neusje van Paige terug. En even later kwam Whisper bij kalin liggen, pootjes over elkaar en knuffelen maar. Prudence vond dat ook wel gezellig, ook Prudence aangeschoven. Toch wel leuk de jongste familie die zo met de oudjes optrekt.

Als Paige Savannah 's morgens tegenkomt wordt ze maar al te driftig. Paige kijkt dan naar Savannah, die meestal wat brommerig terugkijkt, maar Paige wil een glimlach op Savannah's gezichtje en begint haar heel snel kusjes te geven, eerst over het neusje, en dan steeds sneller naar de oogjes toe, de oortjes nog even meenemen, weer terug naar die oogjes (ook lekker als er net zalf in zit) en ze wordt steeds sneller en sneller. Eerst hoor je Savannah nog wel eens brommen, maar na zo'n minuut heeft Savannah de kleine likkepot helemaal geaccepteerd en ze mag kusjes geven wat ze wil.

Daarna sprong ze van bed (en gelukkig hebben we nog een krant liggen) en ze moest een poepie doen, alleen dat hele poepie viel niet op de grond. Dat kon maar 1 ding betekenen dat die in de broek was blijven hangen. Ik Paige mee onder de arm de douche in, ik zette haar in het badje en ze struikelde en ik zette haar weer rechtop in het badje. De kraan aan, temperatuur even controleren, staart goed vastgepakt en spuiten maar. Daar hing het ding, vast in de broek, die krijgt een hele royale broek als je het mij vraagt. En ik begon te spuiten, ineens toen ik even aan het sproeien was met de sproeier, sprong ze zomaar over de rand. Daar hing onze Jane, ik had haar staart bovenaan vast, ze hing gestrekt naar beneden haar achterpoten gestrekt naar boven en haar lichaam gestrekt met de voorpootjes recht naar beneden. Daar hing ze! Ik me snel afhandig gemaakt van de sproeier en Paige met de andere hand ook beetgepakt. Gelukkig weegt dat kleine ding bijna niets, en ik heb haar teruggezet in het badje om vervolgens verder te badderen. De achterkant was weer schoon en fris. Even afgedroogd en nu mocht ze weer naar de slaapkamer, om vervolgens mee naar beneden te gaan.

11 April - Echte liefde

Kalin is een echte knuffelkont. Ze rent niet meer, ze speelt ook niet veel meer, maar haar dagen maakt ze vol met liefdevol knuffelen. Ze begint 's morgens met haar beste vriendinnetje Whisper. Toen ik vanmorgen de kamer in kwam lopen lag Kalin in het midden op de vloer in de kamer en Whisper ging strak naast haar liggen. Dan leggen ze de pootjes over elkaar en beginnen elkaar te kroelen en te likken. Kalin wil wel de baas blijven, Whisper moet maar luisteren, zo niet dan gromt Kalin een keer, zet haar kaken over Whisper's snuitje en knijpt een keer haar kaakjes op elkaar. Dan luisterd Whisper weer en is ze bij de les. Kalin wil natuurlijk wel het onderste uit de kan. Zoveel mogelijk kusjes geven en frunniken aan Whisper.

Vanavond liep Paige even langs Kalin. Ze loopt er dan een rondje omheen. En gaat erbij liggen. Languit op de rug bij Kalin liggen. Kalin vind dit mieters en begint meteen te frunniken aan de kleine Paige. Kalin heeft zo toch een druk leventje alle dames die dat willen moeten schoongepoetst worden en teekjes moeten opgespoord worden. Bekjes moeten gewassen worden, oortjes moeten gepoetst worden, oogjes moeten schoon. Daar heeft ze best wel een hele dagtaak aan. Vooral als je zo'n frummeltje als Paige bij je hebt liggen, valt dat nog niet mee.

Paige is nogal beweegelijk, ze ligt op haar rug en dan draait ze weer bij, dan staat ze weer op. Maar ook daar heeft Kalin een briljante oplossing voor. Je houdt haar gewoon klem met je voorpootjes, soms leg je een pootje over het nekje van Paige als je met de oogjes bezig bent, en anders hou je haar hoofdje vast en als ze niet luisteren willen, dan moeten ze maar voelen, dan wordt er even kort gegromd en dan gehapt en dan zijn ze wel weer mak.

Nadat Paige klaar is komt Savannah even buurten. Kalin blijft liggen en Savannah schuift netjes aan. Ze gaat zo dicht bij Kalin staan dat Kalin haar buikje kan onderzoeken. Even later doet Savannah een stapje terug, en kijkt even omlaag. Zodat Kalin de oogjes van Savannah kan poetsen. Kalin gaat rustig door met onderzoek terwijl Savannah met de neus in de lucht staat omdat het eten op kamertemperatuur staat te komen.

Als oude sheltie hoef je hier helemaal niet fit te zijn, als jij niet fit bent, komen ze vanzelf naar je toe. Het is zo aandoenlijk hoe ze het allemaal aanvoelen dat Kalin niet zo goed kan. Zelfs Phoebe en Prudence, die toch soms wel eens bruut zijn, die passen zich aan Kalin aan en gaat bij haar liggen. Kalin verroert zich geen cm, ze komen allemaal naar haar toe. Phoebe & Prudence liggen ook vaak bij Kalin op de rug en laten zich helemaal poetsen. Alles wordt dan onderzocht op teekjes, en alles wordt gepoetst.

Het is geweldig om te zien hoe ze met elkaar omgaan!

10 April 2006 - Ylanie is back in Buisness

Het heeft even geduurd voordat Ylanie weer ruig door de tuin durfde te rennen, na de operatie. De eerste weken rende ze niet in de tuin, liep ze voorzichtig naar achteren en liet haar stem horen. Gisteren stond ze al een beetje te kijken, dat is toch wel leuk om met de anderen te spelen, maar ze durfde nog niet echt. Ze rende wel een beetje met de bal mee, maar remde toch op een gegeven moment weer af. Ze vond het toch nog wel wat eng. Vandaag heeft ze even staan kijken, maar ze wilde heel graag meedoen, en dat hadden de zusjes Phoebe, Prudence & Paige maar al te snel door en ze mocht weer als vanouds meespelen met het jonge spul.

 
De oudere dames lagen lekker te zonnen en het jonge spul was aan het rennen. Ylanie had het vreselijk naar haar zin en ze ging als vanouds door de tuin.
 
Het was heel erg schrikken toen ze deze sable monster tegenkwam onderweg.
  
Heerlijk om te zien dat Ylanie weer helemaal back in buisness is.

9 April 2006 - Arme Kalintje

Vanmorgen al redelijk vroeg vertrokken om huizen te kijken, dit keer in de buurt van Zwartemeer een leuke omgeving met veel vrijstaande huizen, die ver van de buren afzaten. Het huisje wat wij eigenlijk heel mooi vonden op internet, daar stond al een bordje in het huis van een klusbedrijf dat daar aan het werk was, dus deze is waarschijnlijk al verkocht, helaas. Op internet stond deze nog steeds als te koop. Toch gaat Frans morgen even bellen of deze inderdaad al verkocht is. Wel een beetje vreemd, dat ie dan nog te koop staat als ze daar al aan het werk zijn.

Na de huizentocht even gewandeld in Nieuw-Schoonebeek over het veen, dat was eigenlijk weinig aan. Alleen maar rechte paden en je moest hetzelfde pad weer terugnemen als je bij de auto terug wilde komen, of je moest over de weg lopen. Dat tweede hebben wij maar gedaan, anders zou het wel een heel saai rondje worden.

Na enkele uren waren we weer thuis, nog even op internet geplozen en toch nog weer wat nieuwe huizen gezien, maar het was inmiddels al te laat, dus zijn we nog even weer gaan wandelen in de Sahara van Ommen. Een stukje bos, waar veel loofbomen staan, en erg heuvelachtig is. Frans had de route bestudeerd en wilde toch wel wat afsnijden van de route. Anders zou het te laat worden ;o) Eerst een stukje rechtuit door het bos, daarna wat heuveltjes op en af, even weer wachten op Kalintje, want zij ging niet zo snel. Elke keer weer een klein stukje lopen en dan weer wachten. Ook Keshia liep lekker te lanterfanten achteraan. Er moet natuurlijk wel veel gesnuffeld worden in een vreemde omgeving. En er moest als er eentje plast, moeten ze dat natuurlijk allemaal. Allemaal in de rij staan wachten tot ze eindelijk op die plek een plasje kunnen leggen *zucht* Het duurde dan ook even het rondje, maar dan heb je ook wat. Blije gezichten op je shelties, en moeie shelties. Thuisgekomen allemaal lekker gaan slapen. We hebben ze tot half 11 niet gehoord, toen kregen ze een pensstaafje en ze waren ineens allemaal wakker. Dit was feest.

Na het pensstaafje sjokte Kalin door de kamer. En ik zag dat ze tukte, die arme schat. Haar linker voorpootje is ter hoogte van de enkel helemaal verdikt. We hebben haar snel coolinggel er opgedaan, en willen haar strakjes nog wat Arniflor gelei erop doen, dat is tegen kneuzingen en verstuikingen. Ik denk dat ze met bergie op bergie af, zich bezeerd heeft onderweg.

8 april 2006 - Ylanie

 
Nog geen maand geleden was Ylanie zo ziek. Ze is afgelopen vrijdag 4 weken geleden precies geopereerd. Sindsdien gaat Ylanie met sprongen vooruit. Ze is een hele lieve zachte dame, met veel pit. Ze begint steeds beter uit haar ogen te kijken Ze voelt zich ook stukken beter. Ze zorgt er weer voor dat mountainbikers enthousiast uitgezwaaid worden als ze voorbij komen. En als klapstuk racen Ylanie en Whisper nog 5 x heen en weer om de schade in te halen die ze het afgelopen jaar Samen hebben moeten missen. Ylanie was niet zo fit en deed niet meer altijd mee. Ze had heel vaak koorts en vaak aan de diarree, maar dat is allemaal verleden tijd. Ze heeft al een maand lang geen diarree gehad. Ze had voorheen elke week wel eens dunne ontlasting en 1x in de drie weken dan spoot het er weer voor een hele week uit.

We weten niet wat ons overkomt nu we 's nachts niet meer uit bed hoeven om haar uit te laten of de kamer en haar schoon hoeven te maken. Ze is weer helemaal terug. Soms heb ik zelfs wel een heeel klein beetje zin om haar achter het behang te plakken ;) Want ze kan zo geweldig blaffen, zo schel, de hele weg door ;) alsof ze van alles en nog wat aan je wil vertellen onderweg. Ook onze benen zijn erg in trek, we voelen geregeld wat tandjes voorbij varen ;) Ik denk dat alles goed komt nu.

het is een heel genot dat ze weer beter is! 

7 April 2006 - Als de zon schijnt is het feest

 
Keshia is dol op ballen, komt de bal te voorschijn dan is Keshia van de partij. Ze leeft voor de bal. Ook al gaat ze niet meer zo hard op haar oude dag, ze probeert toch alles op alles te zetten zodat ze de bal te pakken krijgt
 
Trots als altijd neemt ze haar bal mee en brengt deze terug naar mij.
 
Paige de grote pretletter, een balletje pikken is natuurlijk erg leuk
 
En trots gaat ze er vandoor 

6 April 2006 - Vriendschap voor Altijd

 
De mooiste momenten van de dag zijn als de dames zo leuk bij elkaar liggen. Kalin & Whisper hebben elkaar helemaal gevonden vanaf de dag dat Whisper hier intrede deed. Ze liggen dan met de pootjes over elkaar gevouwen, aan elkaar te frunniken. Een heerlijk stel om ze samen te zien!

Nu lagen ze met zijn tweeen zoals vaak weer samen op de doggybag. Er is toch ruimte zat moet Whisper gedacht hebben. Toen ze een maandje geleden allebei ziek waren, lagen ze ook over elkaar heen, samen zielig te zijn. De lieverds. Dit zien maakt je dag weer goed. Mijn kanjers die zo goed met elkaar kunnen opschieten. 

5 April 2006 - Keshia en haar postbode syndroom

Gisteren was ik op weg om te wandelen, de dames lekker aangelijnd en ik wilde de voordeur uit, eerst al gekeken of er niets aankwam. Er stond wel een fiets, maar dat was geen probleem. Ik nog een keer gecheckt, er kwam niemand aan. Ik doe de voordeur open en ineens komt de postbode er aangelopen. Ik was niet erg onder de indruk van de dames, ik had ze toch allemaal aan de lijn.

Ineens voelde ik een ruk en Keshia ging er vandoor achter de postbode aan. Grrr. Hoe kan dat nu weer, dacht ik! Dat doet ze anders nooit. De postbode moest lachen. Ik niet, ik vond het vervelend. Stond ik daar met zeven jengelende dames aan de lijn, die Keshia supporten. Ik maar roepen: Keshia kom dan! Keshia kom voor! Maar Keshia had het veel te druk met de postbode uit te schelden en ze achtervolgde de postbode.
De postbode liep naar zijn fiets en pakte zijn fiets, Keshia achter de fiets aan en ik maar roepen, in de hoop dat ze niet de straat op ging. De postbode fietste gelukkig hard en Keshia gaf haar postbode strijd op en kwam netjes terug, zodat ik haar aan kon lijnen. Nu maar hopen dat ze niet weer haar hoofd uit haar halsband rukte. Tja, dat krijg je als je als postbode werkt, de postbode rammelt aan de voordeur, shelties worden dan nieuwsgierig om te kijken, en ineens wordt het weer stil. Als ze dan een postbode op straat tegenkomen denken ze vast: Dat is die man die altijd aan de voordeur rammelt en weer wegloopt LOL

De dames in de auto en op weg naar het bos. Elke dag een andere wandeling is het motto anders wordt het zo saai. Het is dan ook elke dag weer een verassing waar we uitkomen in het bos. Ik had mijn auto geparkeerd bij het fietspad. Eerst had ik eigenlijk geen zin om zo ver te wandelen, maar het werd toch weer dik 1 1/2 uur. Al slingerend door het bos. Alle auto's vermijdend, Whisper even gedag zeggen tegen auto's en herten uitzwaaien. Kalin weer eens zoek, dus roepen Kalin, kom voor! Een jodelend stelletje Whisper en Kinderen stond naast me mee te roepen. Een heerlijk viertal is het toch.

Savannah had zich onderweg nog weer even flink geparfumeerd naast het pad. Ze loopt altijd diep de bossen in om zo haar behoefte te doen, maar helaas doet ze niet altijd alleen haar behoefte, ze kwam meurend terug. Met een meurende Savannah terug in de auto na 1 1/2 uur. En weer naar huis, daar vielen ze als prinsesjes in slaap. Zo druk als ze zijn tijdens de wandeling, zo stil zijn ze als ze thuiskomen. Ze slapen dan allemaal hun roes uit tot het etenstijd is. Lekker een paar uurtjes voor mezelf.

3 april - Lekker relaxen

Paige was vanmorgen alweer vroeg wakker, ze liep over mij heen en ging op mijn zij zitten. Ze vond dat we wel weer lang genoeg geluierd hadden. Ik ben snel met ze naar beneden gedaan en eerst hun maaltijd. Kalin & Whisper liggen, als ik het eten in bakjes doe, lekker tegenover elkaar. Pootjes over elkaar en frunniken elkaar achter de oortjes, bij de oogjes en aan de pootjes. Een gezellig stelletje is dat. Wat ze hier tegenwoordig te eten krijgen is BARF (KVV) Alleen nog maar vers. Ik heb zo'n moeite gehad om de dames aan het eten te krijgen nadat ze ziek waren dat ik ze maar van de één op de andere dag op vers heb gezet.

Het duurde wel enkele dagen dat ze helemaal gewend waren, maar ze staan nu allemaal te blaffen als er eten uitgedeeld wordt. En Kalin is een snelle, want ik zet de bak neer, dan zet ik op die plek nog wat bakjes neer, dan loopt Kalin al achter mij aan als ik Ylanie, en de anderen nog eten moet geven. Savannah blaft het hardst en zij had in het begin helemaal geen zin in eten. Maar dat is gelukkig nu voorbij.

Na het eten gaan de oudere honden een tukkie doen en Paige struind door de kamer met een half liter flesje Coca Cola, die knabbelt ze lekker tussen de tanden. Gisteren schrok ze want ze prikte er met haar tanden een gaatje in, dus pssssssssss hoorde ze en ze keek heel vreemd. Eerst liet ze de fles even liggen, maar later ging ze er toch maar weer naar toe, want dat kraakte wel leuk als je hem in de bek hebt.

Nadat Paige uitgespeeld is met de fles, loopt ze even langs Whisper & Kalin die inmiddels alweer op de Doggybag zijn gaan liggen en die liggen half over elkaar. Paige kiest Kalin uit om even flink de neus af te poetsen. Kalin gromt, maar Paige is niet onder de indruk. Ze vind het lekker bij Kalin te poetsen. Kalin geeft zich over een laat het maar toe, want Paige houdt toch niet op. Kalin gaat op haar rug liggen, zodat Paige haar bekkie beter kan inspecteren en poetsen. Even later loopt Paige verder, ze wil ook nog even bij mams buurten, maar mams vind dat niet zo'n goed idee. Paige gaat maar even slapen, net als de andere dames hier doen. En dan ineens is het stil, je kan een speld horen vallen.

2 April 2006 - Oud, slechtziend & Oost-Indisch Doof

 
Kalin is onze oudere sheltie, Kalin is een sheltie die leeft niet gehaast en zal zich ook echt niet druk maken om snel te lopen. Als we gaan wandelen, loopt ze altijd achterop. Meestal is zij de hekkensluiter samen met Keshia. Zo ook gisteren gingen we weer heerlijk wandelen in ons eigen bos. Het regende, niet hard, maar als je lang genoeg liep kon je goed nat worden. We liepen rustig door het bos op ons dooie gemakkie ondanks de regen. Die zo nu en dan toch best wel hard kon zijn. Maar ach, het is zondag en we hebben het aan de tijd.

Kalin & Keshia waren de hekkensluiters en die sjokten al snuffelend achter ons aan. Whisper en Ylanie vonden het weer leuk om vooraan te lopen. Phoebe moest zo af en toe even de indruk wekken dat er weer eens iemand aankwam en die blafte met doorgezakte knieen en lang gestrekte nek vooruit. Phoebe is een beetje een lollige dame die vind alles maar leuk. Whisper en Ylanie reageerden hier weer op, want je zou toch maar eens iemand moeten tegenkomen in het bos en niet zien. Dat zou verschrikkelijk zijn. Doordat Keshia & Ylanie gaan racen, zijn Prudence en Paige ook allert en zo komt het dat Frans weer loopt met drie stuiterende dames aan de riem.

Savannah gaat altijd haar eigen gang en komt alleen voor een koekje. We liepen over brede paden, zo konden we onze Kalin goed in de gaten houden, zij is slechtziend en ze loopt niet snel. Elke keer kijken we even om of ze het nog bij kan houden en geregeld staan we dan op Kalin te wachten omdat ze weer eens honderden meters achter loopt. We kwamen vlakbij een bocht, ik keek nog even om en zag Kalin en Keshia lopen. Net alsof ze gezellig aan het kletsen waren liepen ze naast elkaar. Ik dacht, dat komt wel goed, die volgen ons zo. Inmiddels was ik aan de klets geraakt met Frans en we liepen door. Op een gegeven moment keek ik om. Ik zag Keshia de hoek al om komen, en ik dacht ach Kalin zal zo wel komen?

Ik bleef even wachten. Er kwam geen Kalin. Kalin "koekje" dat wil nog wel eens helpen. Maar nee hoor, geen koekje hielp om Kalin te roepen. We waren wat verder doorgelopen dan anders, want we waren druk in gesprek. Toch maar eens omlopen en blijven roepen. Kalin, kom voor! Kalin, Koekje! Maar geen Kalin. Het duurde wel even voordat ik terug was bij de kruizing, en het is daar onoverzichtelijk. Dus eerst de bocht om en het pad opkijken, daar stond Madammeke, die had helemaal geen haast gemaakt om vooruit te lopen. Die stond te eten. Maar wat ze stond te eten konden we al niet meer zien, want ze had daar zeker een minuut of 5 - 10 gestaan. Ach die ouwe is ook een beetje Oost-Indisch doof, ik ben me rotgeschrokken.

Kalin maar even aangelijnd met een bonsend hart van Schrik. Na een pad toch maar weer los gemaakt van de lijn, toch wel zielig zo'n oudje die aan de lijn moet, dan maar wat beter even opletten. Ze ging nu wel wat sneller gelukkig en we konden een mooi "nat" rondje lopen. Toen we rond waren werd het natuurlijk droog. En toen we eventjes thuis waren begon de zon te schijnen, zal je altijd zien.